DIEDERIK VAN VLEUTEN
2.30 Youp van 't Hek.

Arie wordt Youp van 't Hek.

Arie:
Weet je waar ik een hekel aan heb? Aan van die trutechtparen die uit eten gaan omdat ze 25 jaar getrouwd zijn. LAZER OP ZEG!

Ze zijn nog de deur uit geweest, ja, een keer, naar WALIBI, heeft 'ie nog de sticher van op zijn LADA zitten, maar nou moeten ze opeens uit eten. LAZER OP ZEG!

En dan gaan ze naar zo'n klein kutrestaurantje. Met van die veel te kleine tafeltjes met van die witte kleedjes erover. En met dat HEMA bestek. Want dat maakt de sfeer zo intiem. LAZER OP ZEG!

En dan komen ze binnen hoor. Tante Mien en Ome Kees. Ome Kees ploft meteen neer en neemt een biertje en tante Mien gaat eerst rondkijken. En dan zegt ze: O wat is het hier gezellig! O WAT IS HET HIER GEZELLIG.

Nee, het was hier gezellig totdat jij binnenkwam, stomme trut. Met je uitgezakte AVRO kapsel en je IKEA ruitjesbroek en je Bucklerhuppelkut. KOM ZO BIJ U MEVROUW.

25 jaar zit ome Kees al naar die stomme harses van d'r te kijken en hij denkt: Joh, Mien, ik zit nou al een kwart eeuw met je opgescheept, het wordt zo langzamerhand eens tijd dat ik ga leven, als je het niet erg vindt Want dat is wat 'ie wil. Hij wil gaan schilderen. De korenvelden in. Zonnebloemen. Met niks anders bij zich dan een kwast, een ezel, en wat verf. En zijn zaktelefoon. HUMOR. En zijn creditcard. GEINTJE. LAZER OP ZEG!

Maar dat zegt'ie niet. Hij blijft gewoon zitten. En neemt nog maar een biertje. En nog en nog een en nog een. En als ie helemaal dronken is gaat 'ie gewoon weer met d'r mee naar huis. Voor de volgende 25 jaar.

Maar dan kijkt de volgende dag in de spiegel en zegt 'ie: WAT BEN IK TOCH EEN LUL.

GELUKKIG NIEUWJAAR. TJAKKAA!

  verder lezen