1.9. Twee oude mannen in het Wapen van de Schermer.
Diederik en Arie als twee stokoude Noordhollanders biljartend in het café.
Arie:
Heb je 't gehoord?
Died:
Ja, ik heb 't gehoord.
Arie:
Jaap is dood.
Died:
Is Jaap dood?
Arie:
Jaap is dood.
Died:
Ja, ik heb 't gehoord.
Arie:
Ik zag hem gister nog fietsen. Op zijn fiets. Ik zeg nog tegen mezelf: Kijk, daar gaat Jaap op zijn fiets. Hij was aan komen fietsen. Voor zijn borreltje. Net als iedere dag, helemaal over de Noordervaart en de Zuidervaart. Was 'ie thuisgekomen en zo in zijn bed gaan liggen. Zegt Ans: Jaap, wat lig jij d'r vroeg in. Zegt Jaap: Ik heb geen zin meer, ik ben moe. Zegt Ans: Moet je maar blijven liggen. Met etenstijd lag'ie er nog in.
Died:
Da's niks voor Jaap.
Arie:
Was'ie helemaal koud. Dus Ans belt de dokter: Dokter, je moet komen, Jaap is niet goed. Wat dan niet, zegt de dokter. Jaap is helemaal koud. Ik kom d'r meteen aan.
Died:
Da's niks voor de dokter.
Arie:
De dokter komt kijken en begint aan Jaap te voelen en te kloppen en te doen, zegt 'ie: Ans, Jaap is niet goed hoor. Wat dan niet, zegt Ans. Jaap is helemaal koud. Vind je 't gek: hij was dood.
Died:
Da's niks voor Jaap.
Arie:
Had gewoon geen zin meer. Hij was moe.
Died:
Wie had dat ooit gedacht.
Arie:
Ik niet. Ik zag hem gister nog fietsen. Op zijn fiets. Ik dacht nog: daar gaat Jaap op zijn fiets.
Died:
Zo is Jaap.
Arie:
Iedere dag kwam 'ie hier. Voor zijn borreltje.
Died:
Soms wel een paar keer.
Arie:
Ik kwam Ans vanochtend tegen, zegt ze: Je hebt het wel gehoord zeker? Ik zeg: Ja, het is verskrikkelijk. Ja, zegt ze: Jaap is dood. etc, etc,..
Died: onderbreekt Arie in zijn betoog.
Mijn kleinzoon Diederik die heb voor z'n verjaardag een heel kuuks apparaatje gekregen. Is een pracht. Je ken er zulke kleine grammofoonplaatjes op draaien.
Arie:
Een C-en-D-speler. Ja, dat heb ik gehoord.
Died:
En nou is het mooie: je ken er de muziek in een andere volgorde op afdraaien als dat ze d'r in de fabriek er op hebben gezet.
Died:
De mensen kennen hun plaats niet meer.
Arie:
Da's niks voor Jaap.
