1.14. Bidden voor het eten.
Arie pakt een appel en een banaan uit zijn jasje en zet aan tafel een gebed in.
Arie:
'Oh, Here die ons leven voedt,
kroon onze tafel met uw zegen en uw spijzen
en drenk ons met het goed van uw milde hand verkregen.
Leer ons van overdaad ons wachten.
Doe ons gedragen zoals het behoort.
Leer ons het hemelse betrachten en sterk onze zielen
door Uw Woord.
Om Jezus' Wil. Amen.'
Died:
Arie, bid jij voor het eten?
Arie:
Ja.
Died:
Voor een banaantje?
Arie:
Nee, voor God
Died:
Was me nooit opgevallen.
Arie:
God valt ook niet zo op.
Died:
En bid je ook na het eten?
Arie:
Ja.
Died:
Doe eens.
Arie wil gebed inzetten.
Died:
Na het eten..
Arie eet eerst zijn banaan op.
Arie:
'Here, wij danken u van harte
van noodruft en van overvloed.
Menig mens eet brood der smarten,
hebt Gij ons mild en wel gevoed.
Here geef dat onze ziel niet aan dit vergank'lijk leven leve,
maar alles doet wat Gij gebiedt en eind'lijk eeuwig bij U leve.
Om Jezus' Wil.
Amen.'
Died:
Weet jij wat je precies zegt bij het bidden?
Arie:
Nee.
Died:
Thuis nooit gevraagd?
Arie:
Nee.
Died:
Thuis nooit gevraagd: Pap, wat betekent dat eigenlijk: 'noodruft', 'het hemelse verwachten'.
Arie:
Het hemelse betrachten.
Died:
Nooit gevraagd?
Arie:
Nee.
Died:
Raar.
Arie:
Waarom?
Died:
Je ziet je ouders dingen doen en zeggen die je niet begrijpt en je vraagt niet waarom. Dat is toch raar?
Arie:
Nee. Je vraagt toch ook niet waarom je thuis zo vaak aardappelen eet?
Died:
Dat is gezond en dat is goedkoop.
Arie:
Of waarom je op blokfluitles moet?
Died:
Dat is goed voor je muzikale vorming.
Arie:
Of waarom jouw vader de hele tijd allerlei geluiden opneemt?
Died:
Dat is leuk. Voor later. Zou ik onze fijnbesnaarde theoloog eens de vraag mogen voorleggen wat het beste boek is: het Oude Testament of het Nieuwe Testament.
Arie:
Het Oude.
Died:
Waarom hebben ze dan het Nieuwe Testament geschreven als het Oude het beste was.
Arie:
Ik zei: het Oude. Toen gebeurde er nog eens wat! Mozes! 'Toen strekte Mozes zijn hand uit over de zee en de Here deed de zee de gehele nacht door een sterke Oostenwind wegvloeien, maakte haar droog, en de wateren werden gespleten. Zo gingen de Israëlieten in het midden der zee op het droge: terwijl rechts en links de wateren voor hen waren als een muur.' En daarna veertig jaar door de woestijn. Veertig jaar. Naar het Beloofde Land.
Died met Veronicastem:
Als je lid-abonnee bent doe je dat in twee uur.
Arie:
... met dat hele volk achter zich aan die de hele dag zaten te mekkeren hoe ver het nog was, dat ze dorst hadden, dat ze honger hadden, dat het zo warm was ....
Died met Surinaams accent:
Het was zo warm, zo vreselijk warm.
Arie:
Maar Mozes mocht er niet in terwijl het beloofd was.
Died met Surinaams accent:
Zo ontzettend warm. Ik zal je voorbeeldje geven van hoe warm is.
Arie:
(nijdig) Ben jij eigenlijk wel christelijk opgevoed?
Died:
Nee, niet van huis uit. Ik zat wel van huis uit op een christelijke school. Die was van huis uit het dichtste bij.
Arie:
Zal ik jou eens wat vertellen? Mozes was een HELD.
Died:
Mozes was een kruising tussen de Paashaas, Tijl Uilenspiegel, en de Kerstman.
Arie:
Nog meer?
Died:
En tussen Paulus de Boskabouter, Professor Zonnebloem en Nelly Frijda.
Arie:
Vind jij wel lekker he, om mensen te beledigen.
Died:
Ja. Heerlijk. En helemaal als die mensen ook nog eens uit IJmuiden komen.
